कलमचक्र

  बादलको घुम्टो भित्र निस्सासिदै मडारिन्छन् , नशालु रातहरु , खोतली खोतली , जीवन , धमिल्याउन खोज्छन् , नशालु रातहरु ।   बर्सातको बाढि ह्वात्तै पसेको हो र सुनौला फाँटहरुमा ? नअस्ताउँ दै साँझ , विथोलिन्छन्  नशालु रातहरु ।   मन्दिरको ढोका उघार्न खोज्दा , च्यापिएका सुकोमल हातहरु , मुसार्न खोज्दै , चिहानघारीमा विलाउछन् , नशालु रातहरु ।   एकान्तमा , छरपष्टिएका सपनाहरु पोको पार् याथ्यो , पछ्यौरीमा , पुजारी फुकाउँछन् जनैका शिखा अन्धकारमा र नाप्छन् , नशालु रातहरु ।   संवेदनाहरु पोखिन्छन् छताछुल्ल घर भित्र ओछ्यानहरुमा , अल्झिन्छ अहंकार उन्मत्त रापहरुमा , र निमोठिन्छन्  नशालु रातहरु ।   निर्बस्त्र , उधिनिएका घाउहरु कोट्याउदै , आउछन् तिम्रा समयहरु , लुकाएर टुप्पी भित्र अनगिन्ति अस्लिल पानाहरु , र पल्टाउछन्  नशालु रातहरु ।   दन्त्ये कथा भित्र रोपेर गोला बारुद , कविताका पंतिहरुमा , उचाल्दै , पछार्दै , युगहरु निर्लज्ज उभ्याउँछन्  नशालु रातहरु । गजल वाचन- नशालु रातहरु

तिम्रा कृशमस र तिम्रा थ्याङ्क्सगिभिङहरु हजार रङ्गहरु लिएर आउदा हुन् , तिम्रा रहरहरु सजाउदा हुन् , तिमी आधा रात सम्म सोमरस को चुस्कि सङ्गै रोमाञ्चित हुँदि हौ , अझ उज्यालै हुन्जेल तिम्रा बासी कक्टेलहरु ति चिसोमा जमाएका अनगिन्ति ब्रेडहरुमा , तिम्रा “ बा ” हरु र तिम्रै “ आमा ” हरुसॅंगै रोष्ट र सिगरेटका धुवाँहरुमा , तिम्रा संस्कारहरु , र तिम्रा आदर्शहरुको बग्रेल्ति बिस्कुन् लगाउँदै , चुस्कि मार्दि हौ , श्याम्पेन फोर्दि हौ , आधुनिकताले कक्रिएको तिम्रो मनमा उत्तर आधुनिकताको जलप लगाएर सर्ब श्रेष्ठ भएको प्ले य्याक्टिङ् गर्दि हौ ।   तिम्रै घरभित्र तिम्रै बा र आमाहरुलाई पराई भएको देख्दा पनि , उर्लिएको तिम्रो शान र तिम्रो आनले चसक्क बिझाएको मेरो मन तिम्रा कृशमस र तिम्रा थ्याङ्क्सगिभिङहरुले तान्न सकेनन् , भो , मलाइ मेरै दशैं फिर्ता देऊ ।   समयको चक्र नै घुमाउन तम्सिने , अनि तिम्रा अनेकन बहुलट्टि सपनाहरुमा मलजल गरिदिेने तिम्रा महानाय़कहरु , संसारकै रेखा छिन छिनमै फेर बदल गर्न लालायित तिम्रा "अभेध्य" नायकहरु , मेरा , तिम्रा , हाम्रा सबै...

एक थान दाह्रीभित्र लुकिबसेको अनुहारमा अल्मलिएर बाटो बिर्सिएको पथिक झैँ ट्वाल्ल परेका आँखाहरु नियाल्न खोजिरहेछु , दाह्रीभित्रका बिम्ब प्रतिबिम्बहरु जुर्मुराउँदै आउँछन बतासे भित्ताहरुमा , र फैलिन्छन् यत्रतत्र सर्बत्र , अनि ढ्याप्पै ढाक्छन् चेतनाका मिहिन प्वालहरु , झल्याँस्स हुन्छु , कहीँ हराएको म फुत्त निस्कन्छ , उभिन खोज्छ , लर्बराउँदै र म र दाह्रीभित्रको द्वन्दमा घुस्न खोज्छ सुटुक्क , एउटा घण्टी टिङ्ङ गर्छ , दाह्रीभित्र जन्मिएको अर्को म खिसिक्क हाँस्छ र निमेषमै अन्तर्ध्यान हुन्छ , म भित्रको म "म" हुँ या दाह्रीभित्रको म "म" हुँ कन्फ्युज्ड हुन्छु ,           बैँसका सपनाहरु पर बसेर खितखित खितखित गर्छन् , दाह्री सिरिङ्ग हुन्छ , दाह्री भित्रको मेरो अनुहार सर्माउछ , बैँसालु   रातहरु बुर्कुसि मार्दै फनफनिन्छन् , दाह्री मुसार्छु अनि अनुहार सुम्सुम्याउँछु , सम्झनाको तरेलीमा लमतन्न तन्किएको गोरेटो टुङ्गिन्छ साँझको घाम सँगै , फेरि अर्को घण्टी टिङ्ङ गर्छ , एउटा सपना बुर्लुक्क उफ...

  तिम्रा आँखाहरु , तिम्रा निर्मल , निर्मल निस्चल , निस्चल सजिव आँखाहरु , दोबाटोमा बिछ्याई बस्यौ , कहिले दोधारमा त कहिले मझधारमा बिछ्यायौ ,   कहिले अगेनाका डिलहरुमा त कहिले भातका थालहरुमा , कहिले तिहुन तरकारीका कचौराहरुमा त कहिले अपसानीका घेराहरुमा बिछ्यायौ ,   घिटिक्क , घिटिक्क गला लाग्दा तिम्रा तिनै पिलपिल , पिलपिल टिलपिल , टिलपिल आँखाहरु पानीका अँखोराहरुमा विछ्याई बस्यौ ,   कहिले बाँझै लडेका बारीका पाटाहरुमा , त कहिले पानी छिचोलेका असारे गह्राहरुमा बिछ्यायौ ,   अक्करे भिरहरुमा दिनभरी दिनभरी बिछ्याई राखेका तिम्रा ती शङ्कालु , शङ्कालु   आँखाहरु , पर्खाईको आवेग लम्ब्याऊँदै अन्धकारले झपक्कै परेली छोप्दा ,   ती राता राता , ताता ताता आँखाहरु कहिले पल्ला गाउँकी कान्छिकोमा त कहिले माथ्ला गाऊँकी साईलीका कर्के नजरहरुमानी बिछ्यायौ ,   तिम्रा तिनै लजालु , लजालु आँखाहरु , नसालु , नसालु आँखाहरु सुटुक्क , सुटुक्क , खुसुक्क , खुसुक्क लुकी लुकी , ढुकी ढुकी कति बैंशालु छातीहरुमा बिछ्यायौ ,   तिम्रा ती सुकोमल आँखाहरु , कहिले आशाका त्यान्द्राहरुमा त कहि...

अचेल नाङ्गा अक्षरहरु मलाई साउती गर्छन् एकाबिहानै बिस्तराहरुमा , रातको गन्ध नसेलाऊदै आई पुग्छन सखारै नाङ्गा अक्षरहरु , आँखाका झिसमिसे तरङ्गहरुमा , लोभ्याउँदै मेरा अर्धचेतन आँखाहरु , देखाउदै तिनका बहुरुपी डालहरु , छचल्काउँदै तिनका बैसालु बहाबहरु , तम्सिन्छन नाङ्गा अक्षरहरु चुम्बन गर्न मेरा नग्न प्रहरहरु , एकाबिहानै बिस्तराहरुमा ।   सोच्छु , म नाङ्गिनु र अक्षरहरु नाङ्गिनुमा के फरक रहेछ ,   सम्झन्छु , भर्खरै नाङ्गिएको रात र सम्झन्छु भर्खरै नाङ्गिएको बात ,   नाङ्गा अक्षरहरु मलाई साउती गर्छन् , म लजाउँ या नलजाउँ , द्विविधामा पर्छु , नाङ्गा अक्षरहरु अलमलिदा हुन म अलमलिएको देखेर , नाङ्गा अक्षरहरु छोप्न खोज्छु , अर्कातिर चिप्लन्छन् , फुत्किन्छन् , फेरि समात्न खोज्छु झन छरिन्छन् छरपष्ट , एकाबिहानै बिस्तराहरुमा ।   तिनका नग्नताले मलाई तानिरहन्छ या त तिनका बहुरङ्गि चालहरुले फेरि अलमलिन्छु , सोच्दछु , मेरो शरिर काँप्न खोज्छ आवेशमा ,   सायद , सायद नाङ्गिनुमा मेरो अस्तित्वको अर्थ देख्छन् आँखाहरु , तर फेरि डराउछु भित्रभित्रै नाङ्गा अक्षरहरुसँग , किन , किन , तिनि...